De Tocht der Tochten!

Als “ras” echte Fries gaat mijn bloed natuurlijk sneller stromen als het woord ELFSTEDENTOCHT klinkt. Niet dat ik die ooit zelf gereden heb, maar natuurlijk wel als “Lieuwarder” van nabij meegemaakt.

Ik herinner me nog de tocht van 1963. ’s Morgens vroeg om een uur of zes brachten we twee van mijn ooms naar de Frieslandhal. Het was nog donker. Weinig of geen extra attributen zoals je dat tegenwoordig ziet. Dus ook geen zaklampen of iets dergelijks. Het spreekt tot de verbeelding zo’n avontuur en zeker met de positieve sfeer die er tot nog toe omheen is geweest. Toch jammer dat het (voorlopig) niet doorgaat.

Als christen ben je ook op “tocht”, op weg. Dat hoef je niet alleen te doen. Dat mag met elkaar, in navolging van Jezus. Soms is het makkelijk, soms is het moeilijk. Volgen, op tocht zijn, dwars door de seizoenen van het leven heen.

Over de Elfstedentocht van 1963 is een film gemaakt: “de hel van ‘63”. Er vertrokken 10.000 personen. Het vroor 18 graden. Er waren slechts 69 mannen die een kruisje ontvingen.

In mijn beleving lijkt het (geloofs)leven wel eens wat op een heftige Elfstedentocht. Lang niet iedereen komt over de finish. Velen houden het niet vol en haken af, moeten opgeven. Hoe kun je nu op je geloofstocht wel volhouden?

Volgens mij geeft Paulus in de brief aan de Kolossenzen waardevolle tips. Als je daar je voordeel mee wil doen, beluister dan de preken die daar over gaan. Je vindt ze op de site.

Groet Berend Okma
Voorganger Evangelische Kerk de Pijler